Bluetooth

[b]Bluetooth[/b] (ang. „;siny ząb„ lub „błękitny kieł„, czyt. blutuf) darmowy standard opisany w specyfikacji IEEE 802.15.1. Jest to technologia bezprzewodowej komunikacji pomiędzy różnymi urządzeniami elektronicznymi, takimi jak klawiatura, komputer, laptop, palmtop, telefon komórkowy i wieloma innymi. Specyfikacja informuje o zasięgu około 10 m, choć w praktyce, w otwartym terenie, może on wynieść nawet do 200 m. Używa fal radiowych w paśmie ISM 2,4 GHz. Urządzenie umożliwiające wykorzystanie tej technologii to Bluetooth Adapter.

Słuchawka Bluetooth do telefonu komórkowego
[img]http://worldgsm.pl/artykuly/obrazki/180px-Bluetooth_headset.jpg[/img]

Adapter Bluetooth dla USB
[img]http://worldgsm.pl/artykuly/obrazki/180px-BluetoothUSBStick(BlueFritz).JPG[/img]

[b]Pochodzenie nazwy[/b]
Nazwa technologii pochodzi od przydomku króla duńskiego Haralda Sinozębego, który znany był ze zjednoczenia walczących dotąd ze sobą plemion z Danii, Norwegii i Szwecji. Podobnie Bluetooth, który został zaprojektowany, aby „zjednoczyć” różne technologie jak: komputery, telefonię komórkową, drukarki, aparaty cyfrowe.

[b]Historia[/b]
W 1994 roku firma L. M. Ericsson zainteresowała się możliwością łączenia telefonów komórkowych z innymi urządzeniami bez użycia kabla. Wspólnie z czterema innymi firmami (IBM, Intel, Nokia i Toshiba) uformowała SIG (ang. Special Interest Group) celem standaryzacji bezprzewodowej technologii, cechującej się niewielkim zasięgiem, niskim poziomem mocy oraz niską ceną. Projekt został nazwany Bluetooth na cześć Haralda Sinozębego (duń. Blaatand, ang. Bluetooth) (940 - 981), króla który zjednoczył plemiona duńskie i norweskie. Pierwotny zamiar wyeliminowania kabli szybko przekształcił się w prace na obszarze bezprzewodowych sieci LAN. Dzięki temu standard stał się bardziej praktyczny i stał się konkurencją dla standardu 802.11. W lipcu 1999 Bluetooth SIG opublikowało 1500-stronicową specyfikację pierwszej wersji technologii Bluetooth (Bluetooth V1.0). Wkrótce potem grupa standaryzacyjna IEEE zajmująca się bezprzewodowymi sieciami osobistymi 802.15 przyjęła dokument organizacji SIG jako podstawę dalszych prac. Należy zaznaczyć, że standard grupy SIG obejmuje kompletny system, od warstwy fizycznej do warstwy aplikacji, natomiast standard IEEE obejmuje tylko warstwę fizyczną i łącza danych. Pomimo że IEEE zatwierdziło pierwszy standard PAN (personal area network), 802.15.1, w 2002 roku, organizacja SIG ciągle pracuje nad jego poprawą.

[b]Zasięg[/b]
Zasięg urządzenia determinowany jest przez klasę mocy:
- klasa 1 (100 mW) ma największy zasięg, do 100 m,
- klasa 2 (2,5 mW) jest najpowszechniejsza w użyciu, zasięg do 10 m
- klasa 3 (1 mW) rzadko używana, z zasięgiem do 1 m.

[b]Zasięg[/b]
- Bluetooth 1.0 - 721 kb/s
- Bluetooth 1.1 - 721 kb/s
- Bluetooth 1.2 - 721 kb/s
- Bluetooth 2.0 - transfer maksymalny przesyłania danych na poziomie 2.1 Mb/s, wprowadzenie Enhanced Data Rate wzmocniło transfer do 3.0 Mb/s