DSP

Procesor sygnałowy (ang. [b]Digital Signal Processor, procesor DSP[/b]) oznacza klasę specjalizowanych procesorów do cyfrowej obróbki sygnałów. Charakteryzują się rozdzielonymi pamięciami programu i danych (architektura harwardzka), możliwością równoczesnego odczytu instrukcji i danych, sprzętowym dostosowaniem do wykonywania operacji najczęściej występujących przy przetwarzaniu sygnałów (filtracji FIR i IIR, transformacji Fouriera, korelacji wzajemnej) i potokowym przetwarzaniem instrukcji.

Procesory DSP pojawiły się jako odpowiedź na zapotrzebowanie na sprawne układy do przetwarzania dźwięków mowy.

Pierwszy układ aspirujący do klasy DSP ”“ 2920 ”“ został wyprodukowany w roku 1979; zawierał procesor, pamięć EPROM i RAM i przetworniki analogowo-cyfrowe i cyfrowo-analogowe w pojedynczym chipie.

Innym znaczącym pionierem procesorów DSP był układ TMS32010 z roku 1982 prod. Texas Instruments.